bijengif1ü  Bijengif wordt geproduceerd in de gifklier in het abdomen van de werksters.

ü  Ze gebruiken hun angel om het bijenvolk te verdedigen.

ü  Bij het steken in de huid blijft de angel met weerhaakjes achter. Het angelapparaat scheurt los. De gifklier wordt pompend geledigd.

ü  Bovendien wordt er een alarmferomoon vrijgesteld dat andere bijen informeert en tot verdediging aanzet.

ü  Het is een complex geheel van enzymen, peptiden zoals histamine en de toxinen apamine en mellitine.

ü  Na een bijensteek ontstaat er een locale reactie op de toxines: brandend gevoel, zwellen, rood worden (papelvorming). Dit zijn de normale reacties.

ü  Na meerdere steken ontstaat immuniteit.

ü  Een deel van de bevolking (5%?) reageert allergisch.

ü  We onderscheiden 4 gradaties:

  • eerste graad: jeuk, netelroos, bleek worden.
  • tweede graad: oedeem, buikpijn, kortademigheid, braken.
  • derde graad: bloeddrukdaling, verhoogde hartslag, heesheid, bedwelming, doodsangst, koud zweet.
  • vierde graad: bloeddruk daalt sterk, bewusteloosheid, comateuze toestand, anafylactische chock (collaps).

ü  Hevige reacties treden op binnen de 5 minuten.

ü  In bijengifmelkerijen wordt zuiver bijengif opgevangen. Er worden verdunningsreeksen mee aangemaakt voor desensibilisatie van allergische personen. In een cyclus van 4 dagen worden onder medisch toezicht klimmende concentraties bijengif ingespoten. Een jaarlijkse onderhoudsinspuiting is noodzakelijk.

ü  Talrijke publicaties rapporteren de positieve invloed van bijengif als ontstekingsremmer.

bijengif2